<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0">
 <channel>
  <title>A cat trapped in the www</title>
  <link>http://cat-claws.pblogs.gr/</link>
  <description/>
  <language>el</language>
  <pubDate>Tue, 02 Feb 2010 10:12:30 +0200</pubDate>
  <lastBuildDate>Tue, 02 Feb 2010 10:12:30 +0200</lastBuildDate>
  <generator>Phaistos Networks Blog Engine</generator>
  <item>
   <title>Bsc πλησίον μετρό, με θέα</title>
   <description><![CDATA["Εγώ την προίκα μου την έκανα δυο χαρτιά" ...αυτό απαντάω όταν μεταξύ
φίλων γίνεται χαζο-κουβέντα για γάμους και προικόα. Και μπορεί να
γελάμε όταν τα λέμε μεταξύ μας αλλά, αν σκεφτείς ότι στην
πραγματικότητα ισχύει, ίσως δεν είναι και τόσο αστείο. Μια προίκα - δυο
χαρτιά ...πολλές φορές ίσως και δυο και τρεις προίκες να γίνανε ένα
χαρτί. Το χαρτί ...όλοι το λέμε, ίσως δίνοντάς του την αξία που του
πρέπει]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/02/bsc-plhsion-metro-me-thea.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/02/bsc-plhsion-metro-me-thea.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/02/bsc-plhsion-metro-me-thea.html#comments</comments>
   <dc:date>2010-02-01T22:38:57+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Να! ...με το συμπάθιο</title>
   <description><![CDATA[<p>Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν έμαθα την προέλευση αυτής της φράσης
και ούτε την πολύ-καταλαβαίνω. Γιατί όταν δείχνω με το χέρι πόσο μεγάλο
είναι το αργίτικο που πήρα από τη λαϊκή να πρέπει να διευκρινίσω αυτό
το συμπάθιο; Λες και τα μεγέθη αναφέρονται μόνο σε ένα πράμα ...αλλά κι
έτσι να ‘ναι, με θαυμασμό θα ‘πρέπε να λέμε όχι με το συμπάθιο!</p>]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/01/na-me-to-sympathio.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/01/na-me-to-sympathio.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/01/na-me-to-sympathio.html#comments</comments>
   <dc:date>2010-01-19T22:00:32+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Άρτος και θεάματα</title>
   <description><![CDATA[<p>Χριστούγεννα ήρθαν, Χριστούγεννα πέρασαν, μια δεκαετία έφυγε, μια άλλη
από το μέλλον ήρθε. Κι εδώ μέσα νυχτερίδες κι αράχνες γλυκιά μου
...αλλά κάτι η έλλειψη έμπνευσης, κάτι το πήξιμο του Δεκεμβρίου,
αραχνιάσαμε. Θα ξε-αραχνιάσουμε όμως, με κάτι όχι πολύ εμπνευσμένο απλά
έτσι για το καλό της νέας χρονιάς και το ξεσκόνισμα.</p>]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/01/artos-kai-theamata.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/01/artos-kai-theamata.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2010/01/artos-kai-theamata.html#comments</comments>
   <dc:date>2010-01-07T21:33:16+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Συνταγές στο ...ντιβάνι</title>
   <description><![CDATA[<p>Κυρία Τένια μου*, θα στο πω το ψυχολογικό μου σήμερα. Έχω ένα θέμα με
την ισορροπία. Δηλαδή αλήθεια, καμιά φορά νομίζω πως μπατάρω όταν ένα
πράμα στη ζωή μου είναι περισσότερο. Λες και φοράω κακοφτιαγμένα
τακούνια, σαν το κουρτινόξυλο στο σαλόνι μου που γέρνει ένα εκατοστό
προς τα αριστερά (άτιμε Νίκο, τζάμπα τα ούπα που χάλασες!)</p>]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/11/syntages-sto-ntibani.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/11/syntages-sto-ntibani.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/11/syntages-sto-ntibani.html#comments</comments>
   <dc:date>2009-11-25T00:03:19+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Γκαζολίν ή αλλιώς ο Bowie κι εγώ ...</title>
   <description><![CDATA[<p>Τις τελευταίες ημέρες και με διάφορες αφορμές, θυμήθηκα ανθρώπους,
μέρη, πράγματα που πάνε πολλά χρόνια πίσω. Όχι νταουνιάρικα αλλά
χαρούμενα. Μια συζήτηση στο twitter, μου θύμησε τα Εξάρχεια, την
Κυριακή, την Ξανθή, τον Βασίλη και το γιο του, τον καυστήρα που είχε
βαφτιστεί "willy" (ήταν όντως μαύρος και σίγουρα ήταν
θερμαστής), το πολύχρωμο σπίτι της Κυριακής, την τηλεόραση που είχε
γίνει γλάστρα, τη στάση λεωφορείου μέσα στο "σαλόνι" ... Κι επειδή το
μυαλό ποτέ δεν στέκει σε ένα πράμα αλλά παίζει τούμπες και πάει όπου
αυτό θέλει, θυμήθηκα την κουζίνα στη Λάρισα, το Γκαζολίν και τα καμένα
τοστ ...Ασύνδετα; Νομίζεις!</p>]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/gkazolin-h-alliws-o-bowie-ki-egw.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/gkazolin-h-alliws-o-bowie-ki-egw.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/gkazolin-h-alliws-o-bowie-ki-egw.html#comments</comments>
   <dc:date>2009-10-31T22:51:56+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Γυναίκα με τον πόντο</title>
   <description><![CDATA[<p>Κατηγορώ την κακούργα κοινωνία για πολλά πράγματα κι ας μην είμαι η
Μήτσι Κωνσταντάρα. Κυρίως την κατηγορώ για τα χιλιάδες "πρότυπα" που
για εκατονταετίες μας περνάει μέσα από μανάδες, θειες, γυαλιστερά
εξώφυλλα και χολιγουντιανά σενάρια. Θα μου πεις δεν φταίει η κακούργα η
κοινωνία αλλά η κακούργα η αγορά αλλά τέλωσπάντων, κάπως έτσι. Γιατί τα
βάζω σήμερα με την κοινωνία και τις μανάδες "μεσάζοντες"; Το θέμα μου
είναι ένα - τα παπούτσια</p>]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/gynaika-me-ton-ponto.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/gynaika-me-ton-ponto.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/gynaika-me-ton-ponto.html#comments</comments>
   <dc:date>2009-10-25T20:59:13+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Τα Pixels δε μυρίζουν</title>
   <description><![CDATA[<p>Όλη μέρα είμαι μπροστά σε οθόνες. Μια ευμεγέθης οθόνη υπολογιστή στο
γραφείο, μια μικρούτσικη τόση δα [δείχνω με το χέρι 10 ίντσες] στο
σπίτι, οθόνες τηλεόρασης μεγαλύτερες και μικρότερες ...Οθόνες γεμάτες
Pixels. Τα αγαπάω τα pixels, αν το καλοσκεφτείς κάπως σα να μεταφράζουν
την τεχνολογία στα μάτια μας. Τα αγαπάω και τα ζητάω. Αλλά για δυο
πράγματα δεν τα θέλω. (1) Δεν θέλω να διαβάζω βιβλία σε Pixels και
(2) Δεν σας λέω γιατί δεν είναι το θέμα μας σε αυτό το Post !</p>]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/ta-pixels-de-myrizoyn.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/ta-pixels-de-myrizoyn.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/ta-pixels-de-myrizoyn.html#comments</comments>
   <dc:date>2009-10-22T22:28:18+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Εφημερίδα special, με το φυστίκι της</title>
   <description><![CDATA[<p>Φίλε αναγνώστα, θέλω να σου κάνω μια ερώτηση. Αγοράζεις εφημερίδες;
Οι τελευταίες έρευνες βέβαια και τα νουμεράκια δείχνουν ότι δεν
αγοράζεις όπως παλιότερα και να σου πω τη μαύρη μου αλήθεια καλά το
κάνεις, αλλά έστω μια στο τόσο θα αγοράσεις. Κάποτε κι εγώ έπαιρνα κάθε
Σάββατο και Κυριακή εφημερίδες βάρους 5 κιλών και γύρναγα σπίτι μου να
τις ξεφυλλίσω με καφέ και μουσική. Πλέον αυτό γίνεται ένα ΣΚ το μήνα.
Προτιμώ την οθόνη μου για να διαβάζω ειδήσεις, φιλτράρω καλύτερα αυτά
που δεν θέλω να διαβάσω. </p>Αυτό λοιπόν το ΣΚ, ένεκα που είναι και
εκλογικό ΣΚ, πήγα να τις πάρω τις εφημερίδες μου με το κιλό. Τελικά
πήρα μόνο μία κι αυτή στην απλή της έκδοση, χωρίς τα φιστίκια, τις
σόδες και τα κρακεράκια.]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/efhmerida-special-me-to-fystiki-ths.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/efhmerida-special-me-to-fystiki-ths.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/10/efhmerida-special-me-to-fystiki-ths.html#comments</comments>
   <dc:date>2009-10-04T18:25:16+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Ντο ρε μι φα σολ λα σι ντο</title>
   <description><![CDATA[<p>Νότες. Τίποτα περισσότερο. Μια οκτάβα. Τίποτα περισσότερο.
Τίποτα;</p>

<p>Είμαι απόλυτα σίγουρη ότι η καρδιά μου χτυπάει σε νότες,
αυτό το τικ-τακ (γκαπ-γκουπ ή κάπως έτσι) σίγουρα παίζει μέσα μου σε οκτάβες.
Δεν είναι τυχαίο ότι έχω ερωτευτεί ανθρώπους (ναι, πληθυντικός) μόνο από τη
μουσική που έπαιζαν και τη συλλογή των Lp τους.
</p>

Κι εδώ σκάει το φυσικό και επόμενο ερώτημα. Χτυπάει το ίδιο
η καρδιά σου όταν ακούς Joy Division,
Madonna, Ξυλούρη και
Δημητρίου;]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/09/nto-re-mi-fa-sol-la-si-nto.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/09/nto-re-mi-fa-sol-la-si-nto.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/09/nto-re-mi-fa-sol-la-si-nto.html#comments</comments>
   <dc:date>2009-09-27T17:47:48+02:00</dc:date>
   <dc:creator>kat mitchell</dc:creator>
  </item>
  <item>
   <title>Αν δεν ήσουν αυτό που είσαι ...</title>
   <description><![CDATA[<p>...τι θα ήθελες να ήσουν; Για να μην ταραχτείτε άδικα, όχι δεν με
έπιασαν φιλοσοφικές αναζητήσεις του τύπου "ποια είμαι, που πάω, τι
κάνω" κτλ - άλλωστε αυτού του είδους τα ερωτήματα τα ψιλοβαριέμαι (όσοι
με ξέρετε, το ξέρετε). Πηγαίνετε λίγα χρόνια πίσω όμως, τότε που
ήμασταν μικρούλια στο σχολείο και γυρνάγανε διάφορα λευκώματα από χέρι
σε χέρι. Δεν ήταν αυτό, μεταξύ άλλων, ένα από τα ερωτήματα που έπρεπε
να απαντήσουμε;</p>]]></description>
   <link>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/09/an-den-hsoyn-ayto-poy-eisai.html</link>
   <guid>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/09/an-den-hsoyn-ayto-poy-eisai.html</guid>
   <comments>http://cat-claws.pblogs.gr/2009/09/an-den-hsoyn-ayto-poy-eisai.html#comments</comments>
   <dc:date>2009-09-13T20:43:37+02:00</dc:date>
   <dc:creator>katerina mitchell</dc:creator>
  </item>
 </channel>
</rss>